Trans masc & transfeminien

Beide zijn overkoepelende termen. Ze omvatten binaire transmannen en transvrouwen, en ook non-binaire mensen die naar één kant neigen zonder volledig binair te zijn.

Deze woorden beantwoorden een vraag die "transman" en "transvrouw" niet kunnen beantwoorden: hoe noem je iemand van wie het gender in een richting beweegt zonder op een binaire bestemming aan te komen?

Trans masc omvat iedereen bij wie bij de geboorte het vrouwelijke geslacht werd geregistreerd en van wie het gender masculiniteit inhoudt. Dat zijn transmannen, maar ook agender, demiboy, non-binaire en genderfluïde mensen die masculien neigen, in een masculiniserende richting transitioneren, of een deel van de tijd of altijd als masculien gelezen willen worden.

Transfeminien is het spiegelbeeld: iedereen bij wie bij de geboorte het mannelijke geslacht werd geregistreerd en van wie het gender femininiteit inhoudt, onder wie transvrouwen, demigirls en non-binaire mensen die feminien neigen.

Beide zijn zelfbeschrijvingen, en geen van beide is een categorie waarin iemand anders je indeelt. Sommige transmannen gebruiken trans masc met plezier. Anderen vinden dat het "man" afzwakt en gebruiken het niet. Beide standpunten komen vaak voor en geen van beide is een correctie van het andere.

Hoe dit er in het dagelijks leven echt uitziet

Er is van geen van beide een verplichte versie. Wat volgt, is een beschrijving van wat mensen vaak doen, geen checklist, en wie niets daarvan doet, is daarom niet minder trans.

Binden, en dat veilig doen

Binden betekent de borstkas afplatten, meestal met een speciaal daarvoor gemaakt compressiekledingstuk. Het is een van de meest voorkomende trans masc praktijken en voor veel mensen een van de doeltreffendste dingen die ze tegen dysforie doen.

De grootste studie hierover is het Binding Health Project: Peitzmeier en collega's (2017) bevroegen 1.800 volwassenen bij wie bij de geboorte het vrouwelijke geslacht werd geregistreerd en die binden. Beide helften van wat ze vonden, zijn belangrijk. Enerzijds meldde 97% minstens één negatief lichamelijk effect dat ze aan binden toeschreven, het vaakst rugpijn (54%), oververhitting (54%), pijn in de borst (49%) en kortademigheid (47%). Anderzijds was het effect op de mentale gezondheid groot: het aandeel dat een positieve stemming meldde, steeg van 7,5% vóór het binden naar 69,9% erna, waarbij deelnemers minder dysforie, minder depressie en, voor sommigen, minder suïcidaliteit beschreven.

De standaard klinische richtlijnen, die genderklinieken en trans gezondheidsdiensten ook geven:

• Gebruik nooit verband, ducttape, huishoudfolie of plasticfolie. Die geven niet mee wanneer je ademt en worden in verband gebracht met de ergste gevolgen, waaronder gebroken ribben en huidschade.
• Koop je echte maat. Een maat kleiner nemen om meer af te platten is de meest gemaakte fout, en de fout die het sterkst samenhangt met ademhalingsproblemen en schade aan de ribben.
• Ongeveer acht uur per dag is de gebruikelijke bovengrens, met minstens één dag per week zonder binder.
• Slaap niet in een binder. Val je toch in slaap met je binder aan, neem dan de volgende dag vrij.
• Doe hem uit als het pijn doet. Pijn in de borst, moeite met ademhalen, duizeligheid of pijn aan de ribben zijn redenen om die dag te stoppen, en als een van die klachten aanhoudt, is dat een reden om naar een arts te gaan.
• Was hem met de hand en laat hem aan de lucht drogen. Wassen in de machine tast de stof aan, en ongewassen binders veroorzaken huidproblemen.

Eén bevinding wordt vaak uit haar context geciteerd: de studie bracht commerciële binders in verband met meer negatieve gevolgen dan sportbeha's. De waarschijnlijke verklaring is dat mensen die meer compressie nodig hebben meer en langer binden, en daarvoor commerciële binders gebruiken. Het is geen aanbeveling om met verband te binden, en geen enkele zorgverlener leest het zo.

Packen

Packen betekent een prothese dragen om een zichtbare bulge te creëren. Packers gaan van zachte vormen in stof tot siliconen protheses, sommige ontworpen om rechtstaand te plassen. Voor sommige trans masc mensen is het een kwestie van comfort en een hulp tegen dysforie, anderen interesseert het helemaal niet. Er zijn geen specifieke medische risico's, al is hygiëne belangrijk voor alles wat je op de huid draagt, en siliconen was je best met milde zeep en bewaar je droog.

Tucken

Tucken is de transfeminiene tegenhanger: de geslachtsdelen zo schikken dat de voorkant vlak is, meestal op hun plaats gehouden met een gaff of met speciaal daarvoor gemaakt ondergoed. De belangrijkste aandachtspunten zijn praktisch: gebruik kledingstukken die ervoor gemaakt zijn in plaats van tape op de huid, tuck niet zo strak dat het pijn doet, gun jezelf uren zonder te tucken, en weet dat warmte en lange periodes van tucken in verband worden gebracht met ongemak en, volgens sommige verhalen, irritatie van de urinewegen. Het bewijs is hier veel dunner dan bij binden, en wie je vertelt dat die harde cijfers heeft, heeft die waarschijnlijk niet.

Stem, haar en al de rest

Stemtraining, ontharing of haargroei, kleding, beweging en gewoon correct aangesproken worden: het helpt mensen allemaal, en voor niets daarvan heb je een voorschrift nodig. Medische transitie, voor wie dat wil, komt aan bod op onze pagina over genderbevestigende zorg.

Vlag

Er is voor geen van beide één algemeen aanvaarde vlag. De meeste trans masc en transfeminiene mensen gebruiken de Transgender Pride vlag die Monica Helms in 1999 ontwierp. Er bestaan varianten uit de community, waaronder blauwgetinte trans masc en rozegetinte transfeminiene aanpassingen, maar van geen enkele is één ontwerper gedocumenteerd of is er een vaste kleurstandaard, dus publiceren wij er geen hexwaarden voor.

Niets op deze pagina is medisch advies, en het vervangt geen gesprek met een zorgverlener.

Beide zijn samenstellingen van het Latijnse trans, dat "over" of "doorheen" betekent, met masculien en feminien. Ze ontstonden vanaf het eind van de jaren 1990 in teksten en online ruimtes van de transgemeenschap, en raakten in de jaren 2010 wijdverspreid, toen de non-binaire woordenschat groeide en mensen taal nodig hadden voor de richting van een transitie in plaats van voor het eindpunt van een identiteit.

De afkortingen transmasc en transfem zijn heel gebruikelijk en zijn niet minder ernstig bedoeld dan de volledige woorden.

Mythe: trans masc betekent gewoon een transman die nog niet de knoop heeft doorgehakt

Nee. Veel trans masc personen zijn geen man en zijn dat ook nooit van plan. Het woord beschrijft een richting, geen onafgewerkte reis naar een binaire bestemming.

Mythe: je moet binden, packen of tucken om mee te tellen

Dat hoeft niet. Het zijn hulpmiddelen tegen dysforie en voor comfort. Heel wat trans masc en transfeminiene personen gebruiken er geen enkel van.

Mythe: binden is op zich gevaarlijk

Binden brengt echte fysieke risico's met zich mee, en die verdienen een zorgvuldige aanpak. Tegelijk levert het een van de grootste zelfgerapporteerde verbeteringen in mentale gezondheid op die in de literatuur over transpersonen beschreven worden. Eerlijk bekeken is het een afweging die je goed moet beheren, geen gevaar dat je moet vermijden.

Mythe: transfeminien en trans masc zijn hetzelfde als AMAB en AFAB

Dat zijn ze niet. AMAB en AFAB beschrijven wat bij de geboorte geregistreerd werd. Trans masc en transfeminien beschrijven waar iemands gender echt ligt. Heel wat AFAB-personen zijn niet trans masc.