Overzicht van alle vlagkleurcodes

Achillean / MLM-vlag (mannen die van mannen houden)

Ontwerper: pridenpositivity (Tumblr), redrawn by Pride-Flags (DeviantArt) · 2016

Drie horizontale strepen: lichtblauw boven een bleek, bijna wit midden en opnieuw lichtblauw, met één groene anjer midden op de bleke streep. Blauw staat voor mannen en masculiniteit; de anjer is de bloem die Oscar Wilde en zijn kring droegen, een victoriaans teken van liefde tussen mannen. Gemaakt als tegenhanger van de sapphic-vlag, die dezelfde vorm gebruikt met roze strepen en een viooltje. Toegeschreven aan de Tumblr-blog pridenpositivity in 2016; de versie die algemeen in gebruik is, werd op 5 oktober 2016 hertekend door het Pride-Flags-account op DeviantArt. Verschillende naslagwerken zeggen alleen dat een Tumblr-gebruiker hem in 2016 of 2017 maakte en noemen niemand bij naam, dus de toeschrijving is redelijk goed onderbouwd maar niet zeker. Er is nooit een officiële kleurspecificatie gepubliceerd. De waarden hier zijn de breed circulerende set uit de gemeenschap; het is conventie binnen de gemeenschap, geen gezaghebbende standaard. Referentiesites verschillen een cijfer of twee op het blauw en het crème, wat #9AC6E9 en #FAFDEA geeft voor de waarden die hier staan. Deze vlag is niet de homomannenvlag. Dat is een apart ontwerp uit 2019 in groentinten en indigo, met een eigen pagina.

Agendervlag

Ontwerper: Salem X · 2014

Symmetrisch ontwerp met zeven strepen, gemaakt door Salem X in 2014 en sindsdien onveranderd. Er was geen eerdere agendervlag algemeen in gebruik, en niets heeft ze vervangen. De symmetrie wordt meestal gelezen als het vinden van juistheid in elke richting, hetzelfde idee dat Monica Helms aan de transgendervlag gaf. Salem X heeft geen betekenissen bij de strepen gepubliceerd, dus de lezingen hierboven zijn er die de gemeenschap achteraf heeft vastgelegd.

Androgynievlag

Drie horizontale strepen.

Aporagendervlag

Vijf horizontale strepen: geel, wit, grijs, zwart, paars.

Aroacevlag

Ontwerper: Community consensus · 2020-2021

Vijf horizontale strepen.

Bear Brotherhood-vlag

Ontwerper: Craig Byrnes, with graphic design by Paul Witzkoske · 1995

Zeven strepen in aardetinten met een zwarte berenpootafdruk in het kanton linksboven. Byrnes beschreef de kleuren als een weergave van "de vachtkleuren en nationaliteiten van bears over de hele wereld", ontworpen met inclusiviteit voor ogen: een bear met eender welke vacht, uit eender welk land, staat op de vlag.

Bigendervlag

Butch- & femmevlag

Er bestaan aparte vlaggen voor butch- en femme-identiteiten, al heeft geen van beide één algemeen aanvaarde versie.

Demiboyvlag

Ontwerper: Salem (Tumblr user @transrants) · 18 February 2014

Symmetrisch ontwerp met zeven strepen (grijs, lichtgrijs, lichtblauw, wit, lichtblauw, lichtgrijs, grijs). Het blauw markeert de gedeeltelijke band met man-zijn; het grijs markeert het gedeeltelijke of afwezige gender; de witte middenstreep markeert een non-binaire of agender identiteit. Toegeschreven aan Salem, Tumblr-gebruiker @transrants, gepost op 18 februari 2014 samen met het demigirl-ontwerp, en op 4 juli 2015 opnieuw geüpload naar het Pride-Flags-archief. Salem publiceerde de vlaggen zonder kleurcodes en zonder vermelde betekenissen, dus de HEX-, RGB- en CMYK-waarden hier, en de lezing van elke streep, zijn conventie binnen de gemeenschap en niets officieels. Er circuleren andere sets waarden die even geldig zijn.

Demigendervlag

Symmetrisch ontwerp met zeven strepen: donkergrijs, lichtgrijs, lichtgeel, wit, lichtgeel, lichtgrijs, donkergrijs. De grijstinten staan voor het gedeeltelijke of afwezige deel van het gender, het geel voor het non-binaire deel, en de witte middenstreep voor een non-binaire of agender identiteit. Dit is de paraplu-vlag voor demigender als geheel. Demigirl en demiboy gebruiken dezelfde opbouw en vervangen het geel door roze of lichtblauw. Voor geen enkele vlag uit deze familie zijn ooit kleurcodes gepubliceerd. De ontwerpen werden gepost zonder hexwaarden en zonder vermelde betekenissen, en de lezingen hierboven zijn er die de gemeenschap achteraf heeft vastgelegd. We hebben geen set gele waarden met een bron erbij in omloop gevonden, dus de kleurentabel hier is leeg in plaats van gegokt. Ken je er een, dan zien we ze graag: zie onze pagina met bronnen. De toeschrijving ligt niet vast. De LGBTQIA+ Wiki op lgbtqia.fandom.com schrijft dit ontwerp toe aan Salem, Tumblr-gebruiker @transrants; de demigirl- en demiboy-vlaggen van Salem werden op 18 februari 2014 gepost en op 4 juli 2015 opnieuw geüpload naar het Pride-Flags-archief. De aparte wiki op lgbtqia.wiki schrijft het juist toe aan Tumblr-gebruiker alexander--the-great, met een vroegste vindplaats op 21 juni 2013. Wij noemen geen van beide als vaststaand. De toeschrijving aan een Tumblr-gebruiker die microliths heet, die breed circuleert, heeft geen bron die wij kunnen terugvinden.

Geen gestandaardiseerde kleurcodes.

Demigirlvlag

Ontwerper: Salem (Tumblr user @transrants) · 18 February 2014

Symmetrisch ontwerp met zeven strepen (grijs, lichtgrijs, lichtroze, wit, lichtroze, lichtgrijs, grijs). Het roze markeert de gedeeltelijke band met vrouw-zijn; het grijs markeert het gedeeltelijke of afwezige gender; de witte middenstreep markeert een non-binaire of agender identiteit. Toegeschreven aan Salem, Tumblr-gebruiker @transrants, gepost op 18 februari 2014 samen met het demiboy-ontwerp, en op 4 juli 2015 opnieuw geüpload naar het Pride-Flags-archief. Salem publiceerde de vlaggen zonder kleurcodes en zonder vermelde betekenissen, dus de HEX-, RGB- en CMYK-waarden hier, en de lezing van elke streep, zijn conventie binnen de gemeenschap en niets officieels. Er circuleren andere sets waarden die even geldig zijn.

Disability Pride-vlag

Ontwerper: Ann Magill · 2016, revised 2021

Een antracietkleurig veld doorkruist door vijf diagonale strepen. De gedempte kleuren en rechte strepen zijn gekozen zodat de vlag veilig is voor mensen met visueel uitgelokte aandoeningen zoals migraine en epileptische aanvallen. Magill heeft nooit officiële kleurcodes gepubliceerd; de waarden hier zijn de waarden die binnen de gemeenschap circuleren, en ze verschillen licht van bron tot bron.

Enbianvlag

Vijf horizontale strepen.

Genderfluxvlag

Genderqueervlag

Ontwerper: Marilyn Roxie · June 2011 (colour update 2012)

Horizontale strepen in lavendel, wit en chartreusegroen.

Greygender- & gendervoidvlag

Homomannenvlag

Ontwerper: Triton (gayflagblog) · 2019

Wie "de homovlag" zegt, bedoelt bijna altijd de regenboogvlag. Dit record gaat over de andere: de homomannenvlag, het ontwerp van groen naar indigo dat de winkel verkoopt als Vlag - Gay. Gemaakt door Triton, die op Tumblr post als gayflagblog, en gepubliceerd in 2019. Triton werkte verder op een eerder voorstel van Mod Hermy van de blog pride-color-schemes, veranderde het palet en schreef bij elke streep een betekenis. Hij heeft er geen misverstand over laten bestaan dat de vlag de regenboogvlag niet moet vervangen of wegdrukken, en dat hij de twee het liefst samen gebruikt ziet. Voor deze vlag is nooit een officiële kleurspecificatie gepubliceerd, zoals de Gilbert Baker Foundation die voor de regenboogvlag wel heeft uitgebracht. De waarden hier zijn de set die binnen de gemeenschap circuleert overal waar de vlag wordt gebruikt, ook op de referentiesites voor kleurcodes. Behandel ze als conventie binnen de gemeenschap, niet als een gezaghebbende standaard. Twee kleinere aantekeningen. Triton noemt de zesde en zevende streep in zijn eigen teksten paars en donkerpaars; op een scherm lezen ze als indigo, dus heten ze hier zo. En de vlag wordt vaak de MLM-vlag of de vincian vlag genoemd. Het is niet de achillean vlag, dat is een apart ontwerp.

Intersekse-inclusieve Progress Pride-vlag

Ontwerper: Valentino Vecchietti / Intersex Equality Rights UK · 2021

Voegt een gele driehoek met een paarse cirkel, overgenomen van de Intersekse Pride vlag van Morgan Carpenter, toe aan de Progress Pride-chevron, zodat intersekse personen op de vlag benoemd worden in plaats van er stilzwijgend bij gerekend te worden. Net als de Progress-vlag waarop hij voortbouwt, is dit een toevoeging en geen vervanging. Noch de Progress-vlag, noch de regenboog met zes strepen is afgeschaft, en alle drie worden naast elkaar gebruikt.

Interseksevlag

Ontwerper: Morgan Carpenter, InterAction for Health and Human Rights (formerly Intersex Human Rights Australia) · July 5, 2013

Carpenter vermeed bewust blauw en roze, omdat die kleuren binaire genderassociaties dragen.

Leather Pride-vlag

Ontwerper: Tony DeBlase · 1989

Negen horizontale strepen, afwisselend zwart en koningsblauw, met een witte middenstreep en een rood hart in het kanton linksboven. Zwart staat voor leer, blauw voor denim, wit voor zuiverheid in open en eerlijke relaties, rood voor liefde.

Maveriquevlag

Drie horizontale strepen.

Neutroisvlag

Drie horizontale strepen.

Oorspronkelijke regenboogvlag met acht strepen van Gilbert Baker

Ontwerper: Gilbert Baker · 1978

Het oorspronkelijke ontwerp van Baker. Het felroze verdween eind 1978 omdat de stof commercieel niet verkrijgbaar was; turkoois verdween in 1979 zodat de vlag gelijk kon worden gedeeld voor gebruik aan lantaarnpalen, wat de moderne vlag met zes strepen opleverde. De kleurwaarden volgen de gepubliceerde Pantone-specificatie van de Gilbert Baker Foundation, die Baker zelf nog voor zijn dood heeft vastgelegd.

Pangendervlag

Vier horizontale strepen. Allemaal pasteltinten, om de veelheid en zachtheid van veel gelijktijdige genders weer te geven.

Philadelphia Pride-vlag

Ontwerper: Tierney (City of Philadelphia, 'More Color More Pride') · 2017

De vlag "More Color More Pride" voegde zwarte en bruine strepen toe boven de regenboog met zes strepen, om het onzichtbaar maken van zwarte en bruine LGBTQIA+-mensen aan te kaarten. Ze was rechtstreeks van invloed op de Progress Pride-vlag uit 2018.

Pride vlag - Abroseksueel

Vijf horizontale strepen: donkergroen, lichtgroen, wit, lichtroze, donkerroze. Het verloop staat voor de beweging tussen verschillende oriëntaties.

Pride vlag - Biseksueel

Ontwerper: Michael Page · 5 December 1998

Verhoudingen 2:1:2. Geïnspireerd op het biangles-symbool van Liz Nania. Onthuld op het eerste verjaardagsfeest van BiCafe. Page omschreef het paars als weergave van hoe "biseksuele mensen ongemerkt opgaan in zowel de homo- en lesbische als de heterogemeenschap".

Pride vlag - Demiromantisch

Een zwarte chevron aan de mastzijde met witte, grijze en groene vlakken. Groen markeert het aromantisch spectrum; grijs de demi- of gedeeltelijke ervaring.

Pride vlag - Demiseksueel

Ontwerper: Unknown; first uploaded by Wikimedia user Vimopu · c. 2013

Demiseksuele vlag. De ontwerper is niet met zekerheid vastgelegd; de vroegst bekende upload is van Wikimedia-gebruiker Vimopu, 22 april 2013. Het woord "demiseksueel" is ouder: het werd in februari 2006 bedacht door sonofzeal, gebruiker van het AVEN-forum. Dezelfde vier kleuren als de aseksuele vlag, in een andere opbouw.

Pride vlag - Genderfluid

Pride vlag - Gendergender

Ontwerper: imoga-pride · 2018

Gemaakt door Tumblr-gebruiker imoga-pride en gepost op 30 november 2018 (Tumblr-post 180661610901). De vlag bestaat, maar toen deze fiche werd geschreven, was er geen betrouwbare gepubliceerde bron voor de streepindeling of de kleurwaarden, dus hier staan geen HEX-, RGB- of CMYK-codes en wordt er geen afbeelding getoond. Zie het profiel Gendergender voor context.

Geen gestandaardiseerde kleurcodes.

Pride vlag - Grijs-aseksueel

Ontwerper: Milith Rusignuolo · 2013

Vijf symmetrische strepen, van boven naar beneden: paars, grijs, wit, grijs, paars. De kleuren zijn overgenomen van de aseksuele vlag en hebben daar dezelfde betekenis: paars voor de gemeenschap, grijs voor het gebied tussen aseksueel en alloseksueel, en wit voor seksualiteit. Het grijs ligt tussen het paars en het wit omdat het de overgang tussen die twee markeert. In 2013 voorgesteld door iemand die de naam Milith Rusignuolo gebruikt, die het ontwerp op 21 juni 2013 uploadde. Flags of the World beschrijft de vlag als vijf horizontale strepen in paars, grijs, wit, grijs en paars, en merkt op dat het grijs en het paars hier meestal lichter ogen dan op de aseksuele vlag. Bij het ontwerp zijn geen kleurwaarden gepubliceerd en de sets die in omloop zijn spreken elkaar tegen, dus de codes die hier staan zijn een conventie binnen de gemeenschap en niet iets officieels.

Pride vlag - Lesbisch

Ontwerper: Emily Gwen · 2018

Ontworpen om het volledige spectrum van lesbische identiteiten te omvatten: butch, femme, trans en non-binaire lesbiennes.

Pride vlag - Non-binair

Ontwerper: Kye Rowan · February 2014

Vier gelijke horizontale strepen: geel, wit, paars, zwart. Gemaakt door Kye Rowan in februari 2014, voor non-binaire mensen die zich niet vertegenwoordigd voelden door de genderqueervlag. Rowan was er duidelijk over dat ze de genderqueervlag van Marilyn Roxie uit 2011 niet moest vervangen, maar ernaast gehesen moest worden. Geen van beide vlaggen is ingetrokken, allebei zijn ze nog in gebruik, en deze gids geeft ze elk een eigen pagina.

Pride vlag - Omniseksueel

Pride vlag - Panseksueel

Ontwerper: Jasper V. · 2010

Drie gelijke horizontale strepen: magenta, geel en cyaan. Voor het eerst gepost op een anoniem Tumblr-account in 2010. De persoon achter dat account, Jasper V., bevestigde in februari 2013 in een blogbericht dat het ontwerp van hen was, en daarom omschrijven oudere bronnen de vlag als een vlag zonder bekende ontwerper. De vlag is nooit vervangen. Er zijn sindsdien alternatieve panseksuele ontwerpen voorgesteld, maar geen ervan heeft ze verdrongen, en de vlag met drie strepen is degene die algemeen in gebruik is.

Pride vlag - Polyamorie

Ontwerper: Red Howell · 23 November 2022

Drie horizontale strepen in blauw, magenta en donkerpaars, met een witte chevron aan de mastzijde waarin een gouden hart. Ontworpen door Red Howell en op 23 november 2022 gekozen bij een stemming in de gemeenschap met 30.827 deelnemers, georganiseerd door het PolyamProud-comité. De kleurwaarden zijn de eigen gepubliceerde specificatie van het comité. De pi-vlag uit 1995 komt hieronder aan bod en is nog steeds in gebruik.

Pride vlag - Polyseksueel

Gemaakt omdat "ze allemaal onder de multiseksuele paraplu vallen". Volgt de opbouw van de biseksuele en panseksuele vlaggen, om de gedeelde plurisexuele ruimte te tonen.

Progress Pride-vlag

Ontwerper: Daniel Quasar · 2018

Een herwerking van de vlag met zes strepen, die langs de linkerrand een chevron in zwart, bruin, lichtblauw, roze en wit toevoegt om LGBTQIA+ people of colour en de transgemeenschap op de voorgrond te plaatsen. Volgens Quasar wijst de pijl naar rechts om beweging vooruit te tonen, en laat de plaats aan de linkerrand zien dat er nog vooruitgang te boeken valt. Hij vult de regenboog met zes strepen aan in plaats van hem af te schaffen. Aan de vlaggen van 1978 en 1979 werd niets gebrekkig bevonden, zoals dat bij een afgeschafte vlag wel het geval is; het ontwerp van Quasar vraagt de kijker om opnieuw naar het origineel te kijken, niet om het niet langer te gebruiken. Beide vlaggen worden naast elkaar gebruikt en deze gids heeft voor elk een aparte fiche. De ontvangst was gemengd, en het debat is de moeite waard om te kennen. Voorstanders wijzen op de uitdrukkelijke erkenning van racisme en transfobie binnen LGBTQIA+-gemeenschappen. Critici noemden de toevoegingen performatief, voerden aan dat de vlag met zes strepen al voor iedereen stond, en sommige LGBTQIA+ people of colour zeiden dat ze niet betrokken waren bij het ontwerp van een vlag die in hun naam gemaakt werd.

Puppy Pride-vlag

Ontwerper: Pup Flip Gray, building on designs by Kirk "Brue" Pierce, Jeff Hull and Scott Stevenson · 10 May 2011

Diagonale zwarte en blauwe strepen met een wit midden en een rood bot, geïnspireerd op de Leather Pride-vlag. Er bestaan meerdere versies en het ontwerp is niet volledig gestandaardiseerd.

Queer People of Color-vlag

c. 2020

De regenboogvlag met zes strepen en een geheven bruine of zwarte vuist in het midden, als teken van solidariteit tussen queer bevrijding en bewegingen voor raciale rechtvaardigheid. De kleur van de vuist verschilt.

Regenboogvlag / LGBTQIA+-pridevlag

Ontwerper: Gilbert Baker / Paramount Flag Co. · 1978/1979

De huidige regenboogvlag met zes strepen, wereldwijd het bekendste LGBTQIA+-symbool. Aangepast van het oorspronkelijke ontwerp met acht strepen van Gilbert Baker uit 1978, nadat felroze en turkoois waren weggelaten. Die twee strepen verdwenen om praktische redenen en niet omdat er iets mis mee was: de felroze stof was niet in de nodige hoeveelheden in de handel, en turkoois ging er in 1979 uit zodat de overblijvende strepen gelijk verdeeld konden worden wanneer de vlag werd gesplitst en aan weerszijden van een optochtroute werd gehangen. Indigo werd op hetzelfde moment vervangen door koningsblauw. Dit is de vlag die vrijwel iedereen bedoelt met "de homovlag". Ze staat sinds de jaren tachtig voor het hele LGBTQIA+-leven en niet specifiek voor homomannen, en daarom werd er in 2019 een aparte homomannenvlag gemaakt. Bakers origineel met acht strepen uit 1978 heeft een eigen pagina, omdat daar een andere gepubliceerde kleurspecificatie bij hoort.

Sapphic- / WLW-vlag

Ontwerper: lesbeux-moved, simplified by pride-color-schemes · 14 August 2015; simplified version 25 June 2017

Drie horizontale strepen: roze, een bleek en bijna wit midden met een violette zweem, en roze, met een enkel lavendelkleurig viooltje midden op de bleke streep. Gemaakt door het Tumblr-account lesbeux-moved op 14 augustus 2015, met een realistisch paar viooltjes, en op 25 juni 2017 vereenvoudigd tot een enkel gestileerd viooltje door het Tumblr-blog pride-color-schemes, omdat de gedetailleerde viooltjes moeilijk te reproduceren waren. Voor deze vlag is nooit een officiële kleurspecificatie gepubliceerd. De hier getoonde waarden zijn de breed verspreide set uit de gemeenschap, afgeleid van de illustratie uit 2017; het is een conventie binnen de gemeenschap, geen gezaghebbende standaard.

Vlag - Anarchie

Ontwerper: Circle-A: Tomás Ibáñez (idea) and René Darras (drawing), Groupe Jeunes Libertaires, Paris. Black flag: no single designer · Black flag 1882-83; circle-A April 1964

Een effen zwart veld met een rode omcirkelde A. De zwarte vlag was er eerst: ze dook in 1831 op bij Franse arbeidersprotesten, en Louise Michel riep anarchisten op 18 maart 1882, op een herdenking van de Parijse Commune, op om die vlag aan te nemen. Ze zei dat ze de vlag zou hijsen uit rouw om de doden en om verloren illusies. Ze droeg er een mee op een betoging van werklozen op 9 maart 1883 en verdedigde die daad op haar proces. De omcirkelde A is veel later. Ze werd voorgesteld in het bulletin van april 1964 van de Parijse Groupe Jeunes Libertaires, door Tomás Ibáñez, en getekend door René Darras, uitdrukkelijk zodat de beweging één teken zou hebben dat snel te spuiten en te plakken was. In Frankrijk sloeg het eerst niet aan. Gioventù Libertaria in Milaan gebruikte het vanaf 1966 en systematisch vanaf 1968, en rond 1972-73 verspreidde het zich internationaal. De romantische beweringen dat het teken uit de Spaanse Burgeroorlog of van de Internationale van 1868 stamt, worden niet door de archieven gestaafd. Voor deze vlag bestaat geen kleurspecificatie. Zwart is per definitie #000000; het rood is gewoon de inktkleur van de geschilderde A en heeft hier geen aparte doctrinaire betekenis. Verwar ze niet met de diagonaal gedeelde rood-zwarte vlag, de vlag van het anarcho-syndicalisme die de CNT liet maken voor 1 mei 1931: daar staat rood voor de syndicalistische arbeidersstrijd en zwart voor het anarchisme.

Vlag - Feiten

Ontwerper: Text: Kristin Garvey. Rainbow-on-black design: Kristin Joiner (622 Press), for a project organised by Jennifer Rosen Heinz · 9 November 2016

Zes regels tekst in regenboogkleuren op zwart: SCIENCE IS REAL, BLACK LIVES MATTER, NO HUMAN IS ILLEGAL, LOVE IS LOVE, WOMEN'S RIGHTS ARE HUMAN RIGHTS, KINDNESS IS EVERYTHING. Flag of Facts is een verkoopnaam. Het ding zelf is het Amerikaanse tuinbord "In this house, we believe". Kristin Garvey, bibliothecaris voor de jeugddienst in Madison, Wisconsin, maakte het origineel op 9 november 2016, de dag na de Amerikaanse presidentsverkiezingen, met de hand op foamboard met Sharpies. Ze somde groepen op die volgens haar door de nieuwe regering benadeeld zouden worden en koppelde elk daarvan aan een slogan die al in gebruik was bij Black Lives Matter, immigratieactivisten, LGBTQIA+-bewegingen en in de toespraak van Hillary Clinton in Beijing in 1995. Ze schreef geen enkele regel van nul af aan; ze bracht ze samen. Jennifer Rosen Heinz zag het en zette een afdrukbare versie op poten, hertekend door Kristin Joiner van 622 Press, naar verluidt in ongeveer twintig minuten. Rosen Heinz heeft publiek verklaard dat de woorden oorspronkelijk niet van haar waren. Het originele Sharpie-bord van Garvey bevindt zich nu in het museum van de National Woman's Party in Washington DC. Formulering en volgorde variëren. Het canonieke bord uit 2017 luidt Black Lives Matter, Women's Rights Are Human Rights, No Human Is Illegal, Science Is Real, Love Is Love, Kindness Is Everything, onder de kop "In this house, we believe:". Deze vlag gebruikt een gangbare volgorde uit de merchandise en laat de kop weg. Geen van beide is fout; dit is een variant, niet het origineel. Andere versies voegen regels toe zoals "Water is life" of "Trans rights are human rights". Er bestaat geen kleurspecificatie. De regenboogvolgorde heeft geen toegekende betekenis per regel.

Geen gestandaardiseerde kleurcodes.

Vlag - Gelijke rechten

Ontwerper: Stone Yamashita, San Francisco. No individual designer is credited · 1995

Het logo van de Human Rights Campaign, de grootste politieke belangenorganisatie voor LGBTQIA+ in de Verenigde Staten. Een geel isgelijkteken op een blauw veld, dat precies betekent wat het lijkt: gelijkheid. HRC werd in 1980 opgericht als het Human Rights Campaign Fund. In 1995 kreeg de organisatie, onder uitvoerend directeur Elizabeth Birch, een nieuwe naam en huisstijl om een bredere missie aan te geven, en gaf ze het bureau Stone Yamashita uit San Francisco de opdracht, dat tien kandidaat-logo's maakte. Focusgroepen verkozen een andere optie; het comité van Birch hield vast aan dit logo omdat het zo recht voor de raap was. Geen enkele bron noemt een individuele ontwerper. Op 25 maart 2013, de dag voor de pleidooien bij het Hooggerechtshof in de zaken over Proposition 8 en DOMA, plaatste HRC een rode versie van het logo online en vroeg supporters die als profielfoto te gebruiken. Ze werd meer dan 100.000 keer gedeeld en zorgde voor een stijging van 600% in het verkeer naar hrc.org. Volgens HRC werd rood gekozen omdat het de kleur van de liefde is. De kleurwaarden hier komen uit de eigen Logo Standards-gids van HRC van maart 2012. Er werd geen recentere gepubliceerde huisstijlgids gevonden, dus de huidige officiële waarden kunnen afwijken, en dit blauw is merkbaar donkerder dan het blauw dat de meeste vlaggen in de handel gebruiken.

Vlag - Palestina

Ontwerper: Disputed. The 1916 Arab Revolt design is credited variously to an Arab nationalist club in Istanbul, to al-Fatat, and to Sir Mark Sykes. No designer is credited for the Palestinian arrangement · Arab Revolt flag 1916; current arrangement formalised 1 December 1964; State of Palestine 15 November 1988

De nationale vlag van Palestina: zwarte, witte en groene horizontale banen met een rode driehoek aan de mastzijde, in de pan-Arabische kleuren. Het ontwerp stamt af van de banier van de Arabische Opstand van 1916. Het auteurschap wordt echt betwist tussen een Arabisch-nationalistische literaire club in Istanboel (1909), het Jong-Arabisch Genootschap al-Fatat (opgericht in Parijs in 1911) en Sir Mark Sykes van het Britse Foreign Office; naslagwerken spreken zich daar niet over uit. Palestijnen gebruikten vanaf het begin van de jaren 1920 een versie met een andere volgorde. Het Uitvoerend Comité van de PLO legde de huidige schikking vast op 1 december 1964, en op 15 november 1988 werd ze in Algiers uitgeroepen tot vlag van de Staat Palestina. Israël verbood het publiek tonen van de vlag tientallen jaren lang; dat verbod werd opgeheven na de onderhandelingen in Oslo in 1993. De dynastieke lezingen van de vier kleuren komen uit een vers uit de dertiende of veertiende eeuw, "wit zijn onze daden, zwart zijn onze veldslagen, groen zijn onze velden, rood zijn onze zwaarden", en zijn eerder een latere symbolische uitleg dan strikte documentatie. Er bestaat geen officiële kleurspecificatie. Vlaggenwet nr. 5 van 2006 van de Palestijnse Autoriteit bevat er geen, en de PLO-resolutie van 1964 legde alleen de geometrie vast: een verhouding van 2:1, drie gelijke banen en een rode gelijkbenige driehoek aan de mast. De Pantone-waarden hier komen van het protocolblad van de Olympische Spelen van Londen 2012, het dichtst bij een geautoriseerde specificatie dat we konden vinden. De hexcodes die online circuleren, komen van sites die kleuren verzamelen, niet uit een Palestijns document.

Vlag - Vrede

Ontwerper: Peace symbol: Gerald Holtom, 1958. Rainbow peace flag: Aldo Capitini, 1961. This spiral variant: unknown · Peace symbol 1958; rainbow peace flag 1961; spiral variant unknown

Twee goed gedocumenteerde symbolen, gecombineerd in een ontwerp dat helemaal niet gedocumenteerd is. Het vredessymbool werd in februari 1958 voltooid door Gerald Holtom, een aan het RCA opgeleide ontwerper en gewetensbezwaarde, voor de paasmars van het Direct Action Committee van Londen naar Aldermaston. Het legt de semafoorsignalen voor N en D over elkaar, voor nuclear disarmament, nucleaire ontwapening: N is twee vlaggen die onder 45 graden naar beneden worden gehouden, D is één vlag omhoog en één omlaag. Holtom beschreef het ook als een zelfportret, een individu in wanhoop met de handpalmen naar beneden uitgestrekt, zoals de boer van Goya voor het vuurpeloton. CND heeft het bewust nooit auteursrechtelijk beschermd: als symbool van vrijheid is het vrij voor iedereen. De regenboogvredesvlag is Italiaans. Aldo Capitini maakte ze voor de eerste vredesmars van Perugia naar Assisi op 24 september 1961, geïnspireerd door de marcheerders van Aldermaston, en liet vrienden in allerijl gekleurde stroken aan elkaar naaien. Het origineel had vijf strepen; de bekende versie heeft er zeven, van paars bovenaan tot rood onderaan, met PACE over het midden. Deze spiraal- of zonnestraalvariant heeft geen aanwijsbare ontwerper en geen publicatiedatum. Het is een generiek commercieel ontwerp dat door veel verschillende verkopers wordt verkocht, van wie niemand een bedenker vermeldt. Er bestaat geen kleurspecificatie voor. Het zwart tussen de stralen heeft geen gedocumenteerde betekenis.

Geen gestandaardiseerde kleurcodes.

Vlag van het aromantisch spectrum

Ontwerper: Cameron Whimsy · November 2014 (third version)

De groene strepen zijn de complementaire kleur van rood (de kleur van romantiek): groen staat voor aromantiek als de conceptuele "andere kant" van romantiek.

Vlag van het aseksueel spectrum