Fictoseksueel

Seksuele aantrekking die vooral of uitsluitend op fictieve personages gericht is, meestal met een sterke emotionele band. De aantrekking geldt het personage (of een 2D- of niet-menselijke weergave ervan), niet de acteur die het speelt. Het romantische equivalent is fictoromantisch; "fictofilie" is de bredere academische paraplu voor beide.

Latijn fictio (een vormgeven, een veinzen) + seksueel. Het moderne label ontstond halverwege de jaren 2010 in online gemeenschappen. De Japanse term nijikon ("2D-complex") beschrijft een nauw verwante aantrekking tot anime- en mangapersonages.

Vaak weggezet als een recent internetverschijnsel, maar aantrekking tot fictieve en mythische figuren is al eeuwenlang gedocumenteerd. Het hedendaagse label fictoseksueel kreeg in de jaren 2010 vorm in online fandom- en a-spec-ruimtes. Een studie uit 2021 (Karhulahti & Valisalo, Frontiers in Psychology) onderzocht fictoseksualiteit academisch. Fictoseksualiteit wordt vaak op het aseksuele spectrum geplaatst.

• "Fictoseksualiteit bestaat niet, het is gewoon verliefd zijn op een personage." De meeste mensen zijn wel eens kortstondig verliefd op een personage; fictoseksualiteit beschrijft iemand van wie het belangrijkste patroon van aantrekking op fictieve personages gericht is.