Vlag - Vrede

Regenboogvredesvlag: regenboogkleurige stralen die spiraalsgewijs vanuit het midden naar buiten lopen, gescheiden door zwart, met in het midden een witte cirkel met het vredessymbool.

Ontwerper: Peace symbol: Gerald Holtom, 1958. Rainbow peace flag: Aldo Capitini, 1961. This spiral variant: unknown · Peace symbol 1958; rainbow peace flag 1961; spiral variant unknown

Twee goed gedocumenteerde symbolen, gecombineerd in een ontwerp dat helemaal niet gedocumenteerd is. Het vredessymbool werd in februari 1958 voltooid door Gerald Holtom, een aan het RCA opgeleide ontwerper en gewetensbezwaarde, voor de paasmars van het Direct Action Committee van Londen naar Aldermaston. Het legt de semafoorsignalen voor N en D over elkaar, voor nuclear disarmament, nucleaire ontwapening: N is twee vlaggen die onder 45 graden naar beneden worden gehouden, D is één vlag omhoog en één omlaag. Holtom beschreef het ook als een zelfportret, een individu in wanhoop met de handpalmen naar beneden uitgestrekt, zoals de boer van Goya voor het vuurpeloton. CND heeft het bewust nooit auteursrechtelijk beschermd: als symbool van vrijheid is het vrij voor iedereen. De regenboogvredesvlag is Italiaans. Aldo Capitini maakte ze voor de eerste vredesmars van Perugia naar Assisi op 24 september 1961, geïnspireerd door de marcheerders van Aldermaston, en liet vrienden in allerijl gekleurde stroken aan elkaar naaien. Het origineel had vijf strepen; de bekende versie heeft er zeven, van paars bovenaan tot rood onderaan, met PACE over het midden. Deze spiraal- of zonnestraalvariant heeft geen aanwijsbare ontwerper en geen publicatiedatum. Het is een generiek commercieel ontwerp dat door veel verschillende verkopers wordt verkocht, van wie niemand een bedenker vermeldt. Er bestaat geen kleurspecificatie voor. Het zwart tussen de stralen heeft geen gedocumenteerde betekenis.

Geen gestandaardiseerde kleurcodes.

Geschiedenis

De meeste vlaggen in deze gids hebben één ontstaansverhaal. Deze heeft er twee, plus een derde dat niet te achterhalen is.

Het vredessymbool bestaat uit twee semafoorletters

Gerald Holtom tekende het in februari 1958 voor de eerste mars naar Aldermaston. N en D, nuclear disarmament, in vlaggensemafoor, over elkaar gelegd in een cirkel. Vijfhonderd kartonnen versies gingen mee op die mars, de helft zwart op wit en de helft wit op groen, zodat de kleuren zich lieten lezen van winter naar lente, van dood naar leven.

De regenboog kwam uit Assisi

Aldo Capitini had een spandoek nodig voor een vredesmars van Perugia naar Assisi in september 1961 en liet er een improviseren uit gekleurde stroken. Dat werd de Italiaanse vredesvlag, met PACE erop geschreven, en sindsdien overal het model voor regenboogvredesvlaggen. Ze is zeventien jaar ouder dan de Pride vlag van Gilbert Baker en vormt een aparte lijn, geen ontlening.

Dit specifieke ontwerp is anoniem

De spiraalvormige schikking met zwart tussen de stralen is een commerciële variant. We vonden geen ontwerper, geen datum en geen gepubliceerde betekenis, en we zeggen dat liever dan er een te verzinnen.